Studenten Orthopedagogie en Secundair Onderwijs organiseren samen sportkamp in Pelt
Het sportkamp vond plaats in Provinciaal Domein Dommelhof, dat opnieuw het decor vormde voor een week vol activiteiten zoals rolstoelbasketbal, badminton, bumball, kinball, flag rugby, tafeltennis en dans. Alle sporten werden zorgvuldig op maat aangepast voor (elektrische) rolstoelgebruikers en mensen met een auditieve of visuele beperking.
Sofie Polfliet (32) uit Begijnendijk nam dit jaar voor de derde keer deel aan het sportkamp en genoot opnieuw van de diversiteit aan activiteiten: “van rustigere sporten zoals minigolf en tafeltennis tot intensere uitdagingen zoals flag rugby, er was echt voor elk wat wils,” vertelt ze. Tussen dat aanbod springt één sport er voor haar telkens uit: rolstoelbasket, haar grote passie, die ze bovendien competitief beoefent bij de Leuven Bears. “Het is mijn uitlaatklep én mijn kracht,” zegt ze daarover. Het kamp betekent echter meer voor haar dan alleen sport. Na een eerdere deelname enkele jaren terug sloot ze zich zelfs aan bij een studentenvereniging van Odisee. "Het plezier en de gezelligheid van het kamp blijven mij gewoon bij, en daarom kom ik graag terug.”
Multidisciplinair team
Het sportkamp is een mooie samenwerking tussen studenten Orthopedagogie en Lichamelijke Opvoeding van de educatieve bachelor Secundair Onderwijs. De studenten Lichamelijke Opvoeding zorgen voor een breed sportaanbod, terwijl de studenten Orthopedagogie instaan voor begeleiding en ondersteuning bij de dagelijkse noden van deelnemers.“Tijdens het kamp ontdekken ze hoe het is om te sporten met een beperking, en hoe je activiteiten kunt aanpassen aan deze doelgroep,” vertelt Janne Kerremans, docent Lichamelijke Opvoeding aan hogeschool Odisee.
Kobe (23) begeleidde deze editie mee, in het kader van zijn opleiding Lichamelijke Opvoeding. “Het zijn actieve dagen en wij draaien mee in alles: begeleiden, aanmoedigen, aanpassen en zelfs mee sporten. Ik mocht verschillende G‑danslessen geven, een aangepaste choreografie voor mensen met een beperking. Op muziek van ‘Mooi weer vandaag’ werd dat een zalig groepsmoment”, vertelt Kobe. “Daardoor bouw je heel snel een band op. Een van de deelnemers vroeg alvast mijn contactgegevens om brieven uit te wisselen. Dat zegt alles over de connectie die je hier maakt.”
Ook de samenwerking tussen studenten is een belangrijke factor. “Wat ik mooi vind, is dat we elkaar echt aanvullen en helpen,” vertelt studente Orthopedagogie Deborah. “Door voortdurend samen af te stemmen – voor én tijdens de activiteiten – kunnen we sporten aanpassen aan de noden van de deelnemers. Dat maakt het kamp zo krachtig. Dat betekent ook soms creatief omschakelen: volksspelen die eigenlijk niet toegankelijk waren, werden omgevormd tot een estafette waarbij iedereen een aangepast onderdeel kon uitvoeren. Dat werkte geweldig.”
Kampvuur
Naast het sportieve luik is er ook ruimte voor ontspanning: "onze avondactiviteiten zijn minstens even belangrijk als de sportmomenten. Dan valt alles samen”, vertelt Deborah. Met onder andere een gala-avond, fuif én kampvuur stond opnieuw een gevarieerd programma op de planning. Vooral het kampvuur blijft hangen: “samen rond het vuur zitten met marshmallows en met zijn allen zingen was echt een mooi verbindend moment", geeft Deborah mee.
De studenten en docenten blikken terug op opnieuw een mooie week: “We kijken terug op een bijzonder geslaagde week waarin studenten én deelnemers elkaar elke dag hebben uitgedaagd, gesteund en geïnspireerd. Het kamp toont opnieuw hoe waardevol de samenwerking tussen onze opleidingen is, en hoe krachtig sporten kan zijn”, besluit Janne Kerremans.