Studeren als papa: Stijn en Nico combineren opleiding en gezin

Stijn: “Ik volg de opleiding Educatieve Bachelor Secundair Onderwijs in Sint-Niklaas met als keuzevakken informatica en Nederlands. Ik zit in het laatste jaar, dus het zijn mijn laatste weken.

Voor ik aan de opleiding begon, was ik aan de slag in de IT-wereld. Ik had een mooie functie als teamlead, maar ik haalde geen voldoening meer uit mijn job. Vandaar dat ik die stap heb gezet. Ik wil vooral maatschappelijk iets betekenen en een positieve impact hebben op de toekomst van onze jeugd.”

Nico: “Ik studeer Bachelor Orthopedagogie op campus Dilbeek via voltijds volwassenenonderwijs van de VDAB.

Ik kom uit een heel andere sector. De laatste vijftien jaar werkte ik als teamleader op klantendiensten, maar ik weet al jaren dat mijn hart in de zorgsector ligt. Ongeveer zes jaar geleden heb ik bijna de sprong gewaagd, maar de kinderen waren toen nog te afhankelijk en praktisch was dat te moeilijk. Vorig jaar deed zich opnieuw een opportuniteit voor en in samenspraak met mijn echtgenote heb ik de sprong gewaagd.

Met mijn diploma wil ik meer betekenen voor onze maatschappij door mensen te begeleiden en ondersteunen. Ik ben ervan overtuigd dat ik daar enorm veel voldoening uit zal halen.”

Stijn: “In de eerste jaren van de opleiding zag mijn lesweek er als volgt uit: ik bracht mijn kinderen naar school, ging zelf naar de campus en aan het einde van mijn lesdag ging ik mijn kinderen ophalen in de naschoolse opvang. Twee keer per week heeft mijn dochter voetbaltraining. Ik breng haar dan naar de training en eenmaal terug thuis begin ik met koken. Na het avondeten kan ik pas beginnen aan mijn schoolwerk.

Nu, in het laatste jaar, is geen enkele week dezelfde: veel stage, vrijwilligerswerk en werk voor schoolprojecten. Ik sta standaard om 6 uur op en in het weekend en tijdens de vakanties om 6.30 uur. Mijn gezin bestaat uit langslapers, dus die eerste uren van de dag zijn de momenten waarop ik het meeste werk kan verzetten.”

Nico: “Globaal gezien breng ik ’s morgens vaak eerst de kinderen naar school en rijd ik daarna richting het station om de trein naar Dilbeek te nemen. Op de campus volg ik alle ingeplande lessen. Na de lessen neem ik de trein terug richting Essene-Lombeek om daar de auto te nemen naar Erembodegem. Thuis volgt eerst een knuffelmoment met mijn echtgenote en de kinderen en bespreken we hoe onze dag geweest is.

Na het avondeten kijk ik altijd welke lessen ik de dag nadien heb en of er voor die vakken taken openstaan. Om 21 uur gaan de twee jongste kinderen naar bed. Ik probeer steeds te stoppen met schoolwerk om 20.30 uur zodat ik nog wat tijd met hen kan doorbrengen voor ze gaan slapen. Ik breng de kinderen altijd naar bed, dat is even ons momentje.

In het weekend besteed ik meer tijd aan het gezin, afhankelijk van de periode. Tijdens examenperiodes heeft studeren quasi altijd voorrang.”

Stijn: “Door voldoende planning, structuur en tijdig op te staan, lukt het me om alles te combineren. Dit jaar beter dan de voorbije twee jaar. Maar ik kan niet ontkennen dat mijn gezin me veel moet missen en dat dat soms weegt, vooral tijdens de schoolvakanties. Dat zijn weken waarin ik me voorbereid op stage en ik er fysiek wel ben, maar mentaal volledig gefocust ben op mijn voorbereiding. Maar het einde is in zicht en mijn gezin weet dat ook.

Tot slot heb ik een fantastische vriendin die het onmogelijke mogelijk maakt en nooit haar glimlach verliest. Op momenten dat ik vanwege examens, stage of schoolprojecten nauwelijks tijd heb, wringt zij zich in bochten om alles toch te doen lukken. Achter elke sterke man staat een nog sterkere vrouw.”

Nico: “Ik heb een fantastische echtgenote die mij honderd procent steunt in deze opleiding. Zij draagt eigenlijk het hele gezin, met alle daarbij horende taken van het huishouden. Ze is de eerste om te zeggen: ‘Drop it, uw schoolwerk heeft voorrang.’ Ik zou dit zonder haar niet kunnen.

Ik moet wel zeggen dat het een zoektocht geweest is, zeker tijdens de eerste examenperiode in januari. Dat was even een realitycheck. Het was een heel zware periode waar we enorm veel uit geleerd hebben.”

Stijn: “Als ik ergens aan begin, doe ik dat vaak met de nodige overgave. Als de resultaten dan volgen, is dat een bron van hernieuwbare energie. En koffie. Veel koffie. O, en harde, zure snoep.”

Nico: “Je gaat dit, in mijn geval op mijn vijftigste en met vier kinderen, niet zomaar doen. Ik heb bewust gekozen om deze opleiding te volgen omdat ik al jaren weet dat ik in de zorgsector wil werken.

Maar dat is niet het enige waar ik energie uit haal. Als ik zie hoe mijn echtgenote mij steunt en hoe ze zichzelf in bochten wringt om alles draaiende te houden zodat ik mijn droom kan waarmaken, dan geeft mij dat tonnen energie om mijn doel te behalen.”

Stijn: “Die heb ik niet echt. Ik studeer al drie jaar aan mijn bureau, dat nota bene in de speelkamer van mijn kinderen staat. Een goede noise-cancellingheadset is dan van cruciaal belang. Voor het vak Nederlands moet ik veel boeken lezen. Dan zet ik me achteraan in mijn tuin, tussen de hazelaars en wilgen, met het gekwetter van mussen en mezen op de achtergrond en zicht op de velden.”

Nico: “Ik heb in huis een eigen plekje waar ik mij volledig afzonder voor mijn schoolwerk. Ik heb stilte nodig om te werken en studeren. Ondertussen weet iedereen dat thuis en kan ik ook ongestoord doen wat nodig is. Belangrijk voor mij is wel om regelmatig pauze te nemen en dan even mijn echtgenote en de kinderen te vervoegen. Ik heb die contactmomentjes tussendoor echt nodig.”

Stijn: “Ik loop en fiets veel, tot zes keer per week. Dat is voor mij dé manier om cognitief te ontladen, een frisse neus te halen en even weg te zijn van de boeken en de computer. Daarnaast probeer ik voldoende te ontspannen met het gezin: gamen met mijn zoon, naar de voetbalwedstrijden van mijn dochter gaan, een wandeling maken met de hond ...”

Nico: “Ik studeer altijd met het raam op kantelstand open. Doorheen de maanden ontdekte ik dat ik sneller informatie opneem als ik kleine, zachte geluiden van buitenaf op de achtergrond hoor: fluitende vogeltjes, ergens een grasmaaier in de buurt. Alvast, ik denk toch dat het die geluidjes zijn die daarvoor zorgen. Believe it or not, ik blijf het op die manier doen.”

Meer informatie over studeren combineren met je werk of gezin